عملکرد پروتیینات پتید معدنی کلاهیت شده در خوراک مرغ

2026-04-22

مواد معدنی پروتئیناته/پپتید-چلیت شده

مواد معدنی هستند که به صورت شیمیایی به پپتیدها یا اسیدهای آمینه (که اغلب پروتئینات یا پپتید-چلیت نامیده می‌شوند) متصل شده‌اند. در خوراک طیور به دلایل زیر استفاده می‌شوند:

بهبود فراهمی زیستی: ماده معدنی از تشکیل کمپلکس‌های نامحلول در روده محافظت می‌شود، بنابراین جذب بیشتری صورت می‌گیرد.
بهبود فراهمی زیستی: جذب می‌تواند از طریق انتقال‌دهنده‌های پپتید/اسید آمینه و همچنین کانال‌های مواد معدنی صورت گیرد که جذب روده‌ای را افزایش می‌دهد.
کاهش تداخلات: تعامل کمتر با فیتات، فیبر یا سایر مواد معدنی که می‌توانند جذب را مهار کنند.
افزایش عملکرد: نرخ رشد بهتر، تبدیل خوراک و توسعه عضلانی در سطوح مصرف کمتر در مقایسه با نمک‌های معدنی.
بهبود سلامت و ایمنی: حمایت از عملکردهای آنزیمی، سیستم‌های آنتی‌اکسیدانی (مانند روی، مس، سلنیوم) و پاسخ‌های ایمنی.
بهبود کیفیت پوسته تخم مرغ و استخوان: مهم برای فرآیندهای مرتبط با کلسیم و مواد معدنی کمیاب (منگنز، روی، مس).
کاهش دفع مواد معدنی در مدفوع و بار زیست‌محیطی: مواد معدنی بیشتر حفظ شده، دفع را کاهش می‌دهد.
نمونه‌های رایج: پروتئینات/پپتید-چلیت روی، مس، منگنز، آهن و سلنیوم.

نکات/ملاحظات:

معمولاً گران‌تر از منابع معدنی هستند، بنابراین باید هزینه-فایده آنها ارزیابی شود.
نرخ مصرف اغلب کمتر از نمک‌های معدنی است؛ توصیه‌های تامین‌کننده را دنبال کنید.
مصرف بیش از حد همچنان خطر سمیت یا عدم تعادل را به همراه دارد، علیرغم فراهمی زیستی بالاتر.